نحوه ساخت مخزن گالوانیزه؛ از طراحی تا وان روی

مهم‌ترین نکته در نحوه ساخت مخزن گالوانیزه قبل از ساخت است. مخزنی که قرار است کامل در وان روی برود، باید سوراخ‌های هواگیری و تخلیه در جای درست داشته باشد. روی مذاب باید بتواند وارد همه فضاها شود و هوا و بخار باید راه خروج داشته باشند.

اندازه مخزن جوشی هم به طول، عرض و عمق وان گالوانیزه محدود است. مخزن بزرگ‌تر یا باید از پنل‌های جداگانه ساخته شود، یا به روش دو بار غوطه‌وری که کنترل کیفیت سخت‌تری دارد.

ترکیب شیمیایی فولاد، به‌خصوص مقدار سیلیسیم و فسفر، روی ضخامت و ظاهر پوشش اثر دارد. بعضی فولادها پوشش خیلی ضخیم، تیره و شکننده می‌گیرند. اگر ظاهر یکنواخت مهم است، گرید ورق را با گالوانیزه‌کار هماهنگ کنید.

ضخامت پوشش در چند نقطه از هر قطعه اندازه‌گیری می‌شود. عمر پوشش تقریباً با ضخامت آن نسبت مستقیم دارد. برای همین مخزنی که در محیط خورنده‌تر نصب می‌شود، از پوشش ضخیم‌تر بیشتر سود می‌برد.

جوشکاری روی قطعه گالوانیزه پوشش را در محل جوش می‌سوزاند و دود روی هم برای جوشکار مضر است. اگر بعد از گالوانیزه چیزی باید اضافه شود، بهتر است پیچی باشد. اگر جوش اجتناب‌ناپذیر است، محل جوش باید با رنگ غنی از روی ترمیم شود. این ترمیم هیچ‌وقت به دوام گالوانیزه گرم نمی‌رسد.

در مخزن پنلی، پنل‌ها جدا گالوانیزه می‌شوند و در محل با پیچ و نوار آب‌بند مونتاژ می‌شوند. این روش محدودیت ابعاد ندارد و حمل آسان‌تری دارد، ولی آب‌بندی درزها نقطه حساس آن است.