درصد رادیوگرافی ضریب جوش را تعیین می‌کند و ضریب جوش ضخامت ورق را. یعنی این تصمیم مستقیم روی وزن و قیمت مخزن اثر دارد.
رادیوگرافی کامل، نقطه‌ای یا بدون آزمون
کدهای طراحی ضریب اتصال جوش را مستقیم به درصد رادیوگرافی ربط می‌دهند. رادیوگرافی کامل بالاترین ضریب و کمترین ضخامت محاسباتی را می‌دهد. رادیوگرافی نقطه‌ای ضریب میانی دارد و بدون آزمون، کمترین ضریب و بیشترین ضخامت به دست می‌آید.
این انتخاب باید از ابتدای محاسبه با برنامه بازرسی هماهنگ باشد. اگر ضریب بالا انتخاب شود ولی برنامه رادیوگرافی متناسب با آن نباشد، مخزن در بازرسی شخص ثالث رد می‌شود و پروژه به تعمیر و تأخیر می‌افتد.
ضریب اتصال جوش بر اساس درصد آزمون
| نوع رادیوگرافی | ضریب اتصال جوش (تقریبی) | اثر بر ضخامت |
|---|---|---|
| کامل (Full RT) | ۱٫۰ | کمترین ضخامت محاسباتی |
| نقطه‌ای (Spot RT) | ۰٫۸۵ | ضخامت میانی |
| بدون آزمون | ۰٫۷ | بیشترین ضخامت محاسباتی |
رادیوگرافی کامل هزینه تست را بالا می‌برد، اما ضخامت را کم می‌کند و وزن ورق پایین می‌آید. چون قیمت مخزن عمدتاً بر اساس وزن است، در مخزن‌های با قطر و فشار بالا رادیوگرافی کامل اغلب در مجموع به‌صرفه‌تر است.
رادیوگرافی را چه کسی انجام می‌دهد؟
رادیوگرافی با پرتو گاما یا ایکس انجام می‌شود و به مجوز حفاظت در برابر اشعه، تجهیزات و اپراتور تأییدصلاحیت‌شده نیاز دارد. در بهینه آب این تست را شرکت بازرسی شخص ثالث انجام می‌دهد. فیلم‌ها را تفسیر می‌کند و گزارش امضاشده‌ای تحویل می‌دهد که جزو مدارک مخزن است.
جایی که پرتونگاری عملی نیست، مثلاً در ضخامت‌های بالا یا وقتی کار کارگاه نباید متوقف شود، آزمون التراسونیک جایگزین رایجی است. در بعضی شرایط کد ASME این جایگزینی را مجاز می‌داند.
